δημοπρασιες αγορες και πωλησεις affiliate marketing internet
Blogger Tips and TricksLatest Tips For BloggersBlogger Tricks
  • Replace This Text With Your Featured Post 1 Description.
  • Replace This Text With Your Featured Post 2 Description.












Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

ΕΘΑΨΑΝ ΤΟΝ ΣΠΑΡΤΙΑΤΗ ΒΑΣΙΛΙΑ ΜΕΝΕΛΑΟ ΚΑΤΩ ΑΠΟ 200 ΤΟΝΟΥΣ ΣΚΥΡΑ


Ιστορία, σκεπασμένη με γαρμπίλι... ιστορία λεηλατημένη και σκορπισμένη σε χέρια μιαρά...
Το πως υπάρχει ακόμα τούτη η Πατρίδα είναι θαύμα...

Πόπη Σουφλή

Είναι σκεπασμένος με 200 τόνους χαλίκι!

Γιατί;
Γιατί δεν άρεσε σε μερικούς. Τέ­λος πάντων, οι Άγγλοι θεώρησαν ότι η Λακωνία τους ανήκει.

Από πού;
Ρωτήστε τους. Μιλάμε για την Αγγλική Αρχαιολογική Σχολή που είχε δεσμεύσει τη Λακωνία για να κάνει τις έρευνες της.

Την είχαν δεσμεύσει από πού;
Από το ελληνικό κράτος.
Δεν είχε αρχαιολόγους το ελ­ληνικό κράτος και παρέδωσε την περιοχή στους Άγγλους;

Η σκέψη ήταν πάντα σωστή. Στην πράξη τα στραβώνουν τα πράγματα. Δηλαδή, μετά την απελευθέρωση του ελληνικού κράτους οι ξένοι και το φιλελ­ληνικό κίνημα είχε συμβάλει ου­σιαστικά στην υπόθεση της ανε­ξαρτησίας. Όλοι αυτοί, λοιπόν, οι μεγάλοι σοφοί και φιλέλληνες είπαν «είμαστε στη διάθεση σας να συνεργήσουμε στη μελέτη για την αποκάλυψη των ελληνι­κών αρχαιοτήτων» 


Πρέπει, για να είμαστε αντικειμενικοί, να πούμε ότι
η επιστήμη της Αρ­χαιολογίας θεμελιώθηκε από σο­βαρούς επιστήμονες, κυρίως του εξωτερικού. 
Όχι ότι και οι δικοί μας δεν συνέβαλαν. 
Αλλά μαθη­τεύσαμε και ήταν φυσικό. 
Δη­λαδή, σε μια Ελλάδα που βγαίνει από μια δουλεία 400 χρόνων, οι άνθρωποι αυτοί ήρθαν και έχουν κάνει πρότυπες ανασκαφές και καταπληκτικές μελέτες. 
Και οι Γάλλοι, και οι Άγγλοι και οι Γερ­μανοί. 
Εν πάση περιπτώσει, στη διανομή -επιτρέψτε μου να χρη­σιμοποιήσω αυτή τη λέξη, γιατί τη διένειμαν την περιοχή μεταξύ τους και είπαν οι Γερμανοί «εμείς θα πάρουμε την Ολυμπία» και δεν ξέρω κατά πόσο το δικό μας κράτος αντέδρασε αλλά πολύ φοβούμαι ότι ή συμφώνη­σε ή αναγκάστηκε να συμφωνή­σει.

Οι Γάλλοι τους Δελφούς και τη Δήλο, οι Αμερικανοί την Αγο­ρά των Αθηνών, τη Σαμοθράκη, οι Άγγλοι με τον Έβανς είχαν σκάψει την Κνωσό, οι Ιταλοί τη Φαιστό, ενώ οι Άγγλοι έδειξαν προτίμηση και προς την Λακω­νία και μάλιστα ιδιαίτερη επιμο­νή προκειμένου να εντοπίσουν και να ανακαλύψουν το ανά­κτορο του Μενελάου και της Ελένης. 
Παράλληλα ήθελαν να βρουν ένα σημαντικό δωρικό Ιερό στη Σπάρτη, για να μελε­τήσουν την δωρική τέχνη, κατά το αντίστοιχο των Γερμανών που ανέσκαψαν το σημαντικό Ιερό της Ολυμπίας. 
Στο δεύτερο σκέλος της επιδίωξης τους πέ­τυχαν πράγματι, έσκαψαν το σημαντικότερο και καλύτερα διατηρημένο Ιερό της Σπάρτης, το Ιερό της αρχαίας Αρτέμιδος. 
Βέβαια η μελέτη ήταν πάρα πολύ προσεκτική και μας έδωσε, παρά τα λιγοστά ευρήματα, σημαντι­κά στοιχεία για να παρακολου­θήσουμε την εξέλιξη της λακω­νικής τέχνης και αρχιτεκτονικής. Διότι η Σπάρτη δεν ήταν μόνο στρατιωτική δύναμη. 
 
Ήταν ένας μεγάλος χώρος πολιτισμού και στο χορό και στη μουσική και στην ποίηση και στην επιστήμη και στην αστρονομία, κ.λπ. Αρ­γότερα, βέβαια κάθε πνευματική δημιουργία απαγορεύτηκε. 
Κάθε αναγραφή ιστορικού γεγονότος απα­γορεύτηκε. Η Σπάρτη δεν έβγα­λε ποτέ, κανέναν ιστορικό. 
Αυτή η νέα στροφή στην ιστορία της έγινε από το 550 και μετά. 
Τότε όμως ήταν μία πολιτική προσω­πικότητα που δρούσε στη Σπάρ­τη. Ένας από τους επτά σοφούς, ο περίφημος Χείλων ο Λακεδαι­μόνιος. 
Αυτός ήταν Αμυκλαίος και θέλω να πιστεύω ότι οι Αμυ­κλές υπήρξαν πάντα ένα ισχυρό κέντρο Ιώνων και Αχαιών στη Λακωνία. 
Αυτό, κατά τη γνώμη μου, εξηγεί γιατί και ο Τυρταίος γράφει στην Ιωνική διάλεκτο. 
Στη Σπάρτη λοιπόν, τη δωρική μητρόπολη, δρούσε πάντοτε μια ισχυρή ομάδα Αχαιών, η οποία και αντιδρούσε στη νομοθεσία και στην πολιτική του Λυκούρ­γου και η οποία σιγά-σιγά εξαχρείωσε και την πολιτεία αυτή.

Η νομοθεσία του Λυκούργου πιστεύετε ότι την εξαθλίωσε την πολιτεία;
Έτσι πιστεύω εγώ.


Δεν ήταν η σωστή νομοθεσία δηλαδή.


Έτσι πιστεύω. Και θεωρώ πως η ρήτρα που έχει μέχρι σήμερα διατηρηθεί μέσω του Πλούταρ­χου δεν είναι η αρχική ρήτρα του Λυκούργου. Πιστεύω ότι είναι μία αναθεωρημένη νομική ρύθ­μιση, η οποία μάλιστα έχει κα­ταργήσει και την λεγόμενη τρί­τη τάξη, που αποτελούσε βασι­κό συστατικό της «Λακεδαιμο­νίων Πολιτείας». Διότι οι Λακε­δαιμόνιοι είναι πάντοτε χωρι­σμένοι στα τρία, σε όλες τις εκ­φάνσεις τους, θεολογικώς και ιστορικώς, αλλά και φυλετικώς και πολιτειακώς.


Εννοείτε τους «όμοιους»;


Οι όμοιοι είναι ένα μέρος της τριπλής διαίρεσης της πολιτείας και της κοινωνίας της Σπάρτης. Είναι ιστορικώς μαρτυρημένο ότι το 550 π.Χ. υπάρχει μία με­γάλη στροφή στην ιστορία της Σπάρτης. Εγώ θα έλεγα ότι αυτή μοιάζει λίγο με την πολιτιστική επανάσταση που έκανε ο Μάο στην Κίνα, τουλάχιστον ως προς τις εκδηλώσεις της, διότι μετά όλοι οι πολίτες κυκλοφορούν με μία ενιαία στολή, όπως οι Κι­νέζοι.

 
Τι έγινε τότε;

 
Όλοι οι δη­μιουργοί της Σπάρτης, καλλιτέ­χνες, λογοτέχνες, κ.λπ., εξε­διώχθησαν από τη Σπάρτη βι­αίως και πήγαν στην Κάτω Ιτα­λία.Έχουμε μαρτυρία για αυτό;


- Βέβαια. Από αττικούς συγ­γραφείς, γιατί, όπως είπαμε, η Σπάρτη δεν είχε δικό της ιστο­ρικό. Αλλά είναι μαρτυρημένο επίσης και από τα αρχαιολογικά δεδομένα, διότι όλος αυτός ο κό­σμος της δημιουργίας και της τέ­χνης, που έφυγε από τη Σπάρ­τη πήγε στον Τάραντα και βοή­θησε στην άνοδο του εμπορικού, οικονομικού και πολιτιστικού επιπέδου της πόλης αυτής. 


Από τότε αρχίζει στον Τάραντα μία άνθηση πρωτοφανής, που εκ­δηλώνεται με τις περίφημες επι­τύμβιες στήλες και με άλλα έργα τέχνης. 

Άρα η Σπάρτη το 550 κατήργησε αυτή την πόλη που ανθούσε και περιορίστηκε μόνο στην εξουσία, η οποία ήταν ου­σιαστικά οι δύο βασιλείς και οι εί­κοσι οκτώ γέροντες, και στους «ομοίους», άρα λείπει το τρίτο σκέλος. Η ρήτρα λοιπόν του Λυκούργου δεν αναφέρεται στο τρίτο σκέλος, γι' αυτό πιστεύω ότι δεν είναι αυθεντική.
 
Πού οφείλεται η κατρακύλα της Σπάρτης;

Κατ' εμέ, η προϊούσα εξαθλίω­ση της Σπάρτης οφείλεται στο γεγονός ότι και η ισοπολιτεία καταργήθηκε από τη στιγμή που καταργήθηκε η ασφαλιστική δι­κλείδα για τη λειτουργία της δημοκρατίας που ήταν η κτήση γης ώστε να μπορεί κανείς να επαρκεί στη συνεισφορά στα συσσίτια και το αμεταβίβαστο, το αναπαλλοτρίωτο της περι­ουσίας. Όταν λοιπόν με τη ρή­τρα που επετράπη να απαλλο­τριώνεται η περιουσία ή και να εκχωρείται έναντι χρεών κ.λπ., με τον ατομικό κλήρο, οι περισσό­τεροι Σπαρτιάτες έχασαν την περιουσία τους και έτσι μειώθη­κε δραματικά ο αριθμός των πο­λιτών.


Υπήρχε νόμος που έλεγε ότι αν κάποιος είχε τέσσερα αγόρια γλίτωνε κάθε στρατιωτική υποχρέωση, αν είχε τρία αγόρια γλί­τωνε εν μέρει, δεν πήγαινε δη­λαδή στην εκστρατεία αλλά είχε όμως υποχρεώσεις στο εσωτερι­κό. Αλλά από τη στιγμή που προσπαθούσαν να κάνουν τρία και τέσσερα αγόρια, η περιουσία μοιραζόταν.
Βέβαια.


Και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μοιράζεται η γη, να μικραίνει και έτσι δεν έφτανε να έχει τόσο καρπό ώστε να πάρει μέρος στα συσσίτια. Αυτά τα λέει ο Αρι­στοτέλης.


Ναι, αν και δεν του έχω από­λυτη εμπιστοσύνη. Θα ήταν εκ μέρους του Λυκούργου ασύνετο να πει το εξής: Μοιράζω τη γη σε 9.000 κλήρους - τόσοι πολίτες αναφέρονται την εποχή των Μηδικών πολέμων και μετά αδιαφορώ.


Στην Πελλάνα, στη Λακωνία, στην Αρκαδία, ο Θεόδωρος Σπυρόπουλος έβαλε τη σφραγίδα του, ο Έλλην έκανε το καθήκον του. Έδωσε συνεντεύξεις, ξεσή­κωσε κόσμο, έμαθε όλη η οικουμένη την ξεφτίλα.

Κι εγώ. Ώρες - ώρες σκέφτομαι να πάρω ένα φτιάρι. Μόνος μου. Και να κατηφορίσω στον τάφο του Μενέλαου... Να τον απελευθε­ρώσω από αυτό το γελοίο γαρμπίλι...



Πηγή


View the Original article

Έρευνα Σοκ: H λεηλασία των αρχαιοτήτων στην Κρήτη από τους Γερμανούς και Ιταλούς


Στο παρακάτω, σοκαριστικό στην κυριολεξία , κείμενο που ακολουθεί θα διαβάσετε τι σημαίνει να είσαι βάρβαρος. 
Να σκεφτείτε επίσης ότι αυτοί είναι οι πατεράδες των σημερινών Ευρωπαίων εταίρων μας στην Ευρωπαϊκή
Ένωση .
Επίσης θα δείτε και τους ελληνόφωνους βάρβαρους και πως αντέδρασαν και αντιδρούν σε αυτή την πολιτιστική καταστροφή όχι μόνον της Ελληνικής αλλά και της Παγκόσμιας ιστορίας

Αυτά που ακολουθούν είναι αυτά που έχουν καταγραφεί. Φανταστείτε αυτά που δεν γνωρίζουμε ...!...

Οι Κρητικές αρχαιότητες στην Κατοχή - Κίνδυνοι, ζημιές και οριστικές απώλειες

Γιώργος Τζωράκης αρχαιολόγος

Στους απολογισμούς των δεινών που επέφεραν οι ξένοι κατακτητές στη χώρα μας κατά τη διάρκεια της κατοχής, οι καταστροφές της πολιτιστικής κληρονομιάς είναι αυτές που έχουν απασχολήσει σε μικρότερη έκταση έως σήμερα τους ερευνητές. Το ίδιο άγνωστες είναι οι καταστροφές των αρχαιολογικών θησαυρών της Κρήτης, παρά τις συνοπτικές αλλά έγκαιρες καταγραφές από τον αρμόδιο Έφορο αρχαιοτήτων Νικόλαο Πλάτωνα, μετά το τέλος του Πολέμου και τις αναφορές στην περίφημη Έκθεση Ωμοτήτων που συνέταξε ο Καζαντζάκης με τον Κακριδή και τον Καλιτσουνάκη.

Η παρούσα εργασία βασίζεται κυρίως
σε αδημοσίευτα έγγραφα της κρητικής Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και αφορά σε μεγαλύτερο βαθμό στην τύχη των αρχαιοτήτων της ανατολικής και κεντρικής Κρήτης.
Μια κατηγοριοποίηση των καταστροφών εις βάρος της πολιτιστικής κληρονομιάς της Κρήτης, στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, θα κατέληγε στο διαχωρισμό τεσσάρων βασικών κατηγοριών: 1) τις μεγάλες ζημιές στο Αρχαιολογικό Μουσείο, 2) τις καταστροφές στις επαρχιακές Αρχαιολογικές Συλλογές, 3) τις καταστρεπτικές επεμβάσεις στους αρχαιολογικούς χώρους, και τέλος στις παράνομες αρχαιολογικές ανασκαφές που πραγματοποιήθηκαν σε ολόκληρο το νησί. Γεγονός πάντως είναι ότι οι καταστροφές αυτές υπήρξαν τεράστιες, παρά την πολιτική προστασίας των Ελληνικών Αρχαιοτήτων από τη Γερμανική Υπηρεσία Προστασίας Τέχνης, μέλη της οποίας υπήρχαν βέβαια και στην Κρήτη.







Η προετοιμασία για τον Πόλεμο.

Άγνωστη επίσης στους πολλούς είναι η υπεράνθρωπη προετοιμασία της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας να προστατέψει τις αρχαιότητες της χώρας, ήδη από το 1939, όταν έγινε σαφές ότι ο μεγάλος πόλεμος δε θα άφηνε ανεπηρέαστη την Ελλάδα. Η γιγαντιαία επιχείρηση "εξασφάλισεως των αρχαιοτήτων", όπως χαρακτηριστικά ονομάστηκε, περιελάμβανε την πλήρη εκκένωση των μουσείων και την απόκρυψη των εκθεμάτων, σε υπόγεια, σε θησαυροφυλάκια τραπεζών, σε ορύγματα κάτω από τις αίθουσες των μουσείων που τα φιλοξενούσαν, ακόμα και σε σπηλιές. Και είναι γεγονός ότι, κατά την είσοδό τους στη χώρα, οι εισβολείς αντίκρισαν μουσεία άδεια.



Ο Έφορος Αρχαιοτήτων Νικόλαος Πλάτωνας (1909-1992)



Αντίστοιχη προσπάθεια καταβλήθηκε βέβαια και από την αρμόδια υπηρεσία της Κρήτης, υπό τον έφορο Νικόλαο Πλάτωνα που διηύθυνε τότε τη μοναδική Εφορεία Αρχαιοτήτων της Κρήτης. Ένας ακόμη Έφορος Αρχαιοτήτων, ο Βασίλειος Θεοφανείδης, είχε την έδρα του στα Χανιά, με αρμοδιότητες όμως επιμελητεύοντος Εφόρου Δυτικής Κρήτης, καθώς είχε χάσει τη θέση του μετά τη συγχώνευση των δύο Κρητικών Εφορειών. Η εφορεία Δυτικής Κρήτης θα επανασυσταθεί κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Το μοναδικό πραγματικό Μουσείο που διέθετε η Κρήτη ήταν τότε αυτό του Ηρακλείου, στο οποίο μεταφέρονταν εξαρχής τα σημαντικότερα των ευρημάτων από ολόκληρο το νησί. Ευάριθμες αρχαιότητες, -θεωρούμενες όμως τότε ως ήσσονος σημασίας- διέθεταν πάντως και οι επαρχιακές συλλογές Ρεθύμνου, Κισάμου, Νεάπολης, Ιεράπετρας και Σητείας. Ως μικρή επαρχιακή συλλογή λειτουργούσε τότε και το Μουσείο Χανίων, που είχε όμως πληγεί ανεπανόρθωτα από τη μεγάλη πυρκαγιά του 1934. Αρχαιότητες υπήρχαν ακόμη και στη Βίλλα Αριάδνη της Κνωσού καθώς και στους αρχαιολογικούς χώρους της Γόρτυνας και της Φαιστού, όπου πραγματοποιούνταν -μέχρι τον πόλεμο- οι αντίστοιχες συστηματικές ανασκαφές των Βρετανών και των Ιταλών.
Όπως είναι φυσικό το μεγαλύτερο βάρος της προστασίας εκ μέρους της αρχαιολογικής υπηρεσίας δόθηκε στο Μουσείο Ηρακλείου. Για καλή τύχη των Κρητικών αρχαιοτήτων τρία χρόνια πριν τον πόλεμο είχε ολοκληρωθεί η πρώτη πτέρυγα του νέου αντισεισμικού Μουσείο Ηρακλείου, που αντικατέστησε το παλαιό, πετρόκτιστο κτήριο, μετά από πολύχρονους αγώνες του τότε Εφόρου Σπυρίδωνος Μαρινάτου



Το παλαιό Μουσείο Ηρακλείου


Αξίζει να υπενθυμίζεται η τεράστια αυτή - αν και λησμονημένη- προσφορά του Μαρινάτου στην Κρήτη, καθώς είναι παραπάνω από βέβαιο ότι το παλαιό, ετοιμόρροπο μουσειακό οικοδόμημα δε θα άντεχε το ανελέητο σφυροκόπημα των διαδοχικών βομβαρδισμών της πόλης, που θα περιγραφούν παρακάτω.
Επιπλέον, στη συνεχιζόμενη κατασκευή του Μουσείου ο διάδοχος του Μαρινάτου, Ν. Πλάτων κατόρθωσε να συμπεριλάβει σιδηρόδετον πανταχόθεν καταφύγιο, που χτίστηκε στα υπόγεια. Τα σημαντικότερα από τα εκθέματα του Μουσείου συσκευάστηκαν σε ειδικά κιβώτια και μεταφέρθηκαν στο καταφύγιο, που δε χώραγε πάντως περισσότερα από το 1/3 των θησαυρών, ενώ άλλα μεγαλύτερα αντικείμενα, είτε θάφτηκαν στον κήπο, είτε μετακινήθηκαν σε δυσπρόσιτα σημεία του κτηρίου και προστατεύτηκαν επιπλέον με ψηλά αναχώματα από σακιά άμμου.


Ο Έφορος Αρχαιοτήτων Σπυρίδων Μαρινάτος (1901-1974)


Αντίστοιχες προσπάθειες απόκρυψης επιχειρήθηκαν και για τα εκθέματα των κατά τόπους αρχαιολογικών συλλογών, χωρίς όμως πάντοτε, όπως θα δούμε, ικανοποιητικά αποτελέσματα.

Η έναρξη του Πολέμου

Με την έναρξη του πολέμου τα πράγματα δεν ξεκινούν καλά για τις κρητικές αρχαιότητες, καθώς ήδη από το Μάρτιο του 1941 ο Έφορος Πλάτων διατάσσεται να εγκαταλείψει τη θέση του και να παρουσιαστεί στο στρατό! Επιστρατευμένος ο Πλάτων θα παραμείνει μέχρι το τέλος Ιουνίου του ίδιου έτους. Μαζί με τον Έφορο επιστρατεύονται επίσης και δύο φύλακες αρχαιολογικών χώρων, γεγονός που αποδυναμώνει επιπλέον τον ελεγκτικό ρόλο της κρητικής αρχαιολογικής υπηρεσίας. Τη θέση του επιστρατευθέντος Πλάτωνα θα αναλάβει ο Έφορος Βασίλειος Θεοφανείδης που διατάζεται να απομακρυνθεί από τα Χανιά και να εγκατασταθεί στο Μουσείο Ηρακλείου.


Ο πρώτος βομβαρδισμός του Μουσείου

Σοβαρές ζημιές στο οικοδόμημα του Μουσείου θα προκληθούν από τους πρώτους γερμανικούς βομβαρδισμούς που ισοπέδωσαν το Ηράκλειο.


Το Μουσείο με ορατές τις ζημιές από τους βομβαρδισμούς



Οι βομβαρδισμοί της 23ης και 24ης Μαΐου του 1941 απέδειξαν ότι το Μουσείο Ηρακλείου, αν και ονομαστό από τότε ως ένα από τα σημαντικότερα μουσεία του κόσμου, δεν είχε εξαιρεθεί από το γερμανικό πρόγραμμα των ολοκληρωτικών βομβαρδισμών. Οι βόμβες που ρίχτηκαν κοντά σε αυτό αλλά και πάνω στην οροφή του προκάλεσαν τρομακτικές ζημιές στο κτηριακό συγκρότημα αλλά και στο πολύτιμο περιεχόμενό του. Τοίχοι και πορτοπαράθυρα καταστράφηκαν και κάποιες βόμβες εξερράγησαν μέσα στο Μουσείο, ευτυχώς σε αίθουσες που είχαν εκκενωθεί λίγο πριν. Ολόκληρες προθήκες καταστράφηκαν προκαλώντας σημαντικές ζημιές σε αφύλακτες αρχαιότητες.

Ο απολογισμός της καταστροφής υπολογίστηκε τότε σε 43 μεγάλες πήλινες αρχαιότητες των μινωικών χρόνων, σαρκοφάγους, πίθους και κάλπες. Ολοκληρωτική υπήρξε όμως η καταστροφή των τζαμιών και των κουφωμάτων του μουσειακού συγκροτήματος, με ό,τι αυτό συνεπαγόταν για την ασφάλεια των αρχαιολογικών θησαυρών. Τις κρίσιμες αυτές ώρες, που το κεντρικό κράτος απουσίαζε, ο Δήμος Ηρακλείου θα σταθεί αρωγός στην πρόχειρη αντιμετώπιση των ζημιών.
Συνήθης τακτική των κατακτητών μετά την κατάληψη της χώρας ήταν η επίμονη απαίτηση για την επανέκθεση των αρχαιοτήτων στα ελληνικά μουσεία, κάτι το οποίο αρνήθηκε σθεναρά η Αρχαιολογική Υπηρεσία.

Το Μουσείο Ηρακλείου, διατηρούσε κάποιες αίθουσες επισκέψιμες, παρά το γεγονός ότι τα σημαντικότερα εκθέματα είχαν απομακρυνθεί από τις προθήκες και βρίσκονταν προφυλαγμένα στο καταφύγιο και αλλού. Και αυτό γιατί η Γερμανική Διοίκηση Κρήτης επέβαλε συχνά το άνοιγμα του Μουσείου, προκειμένου να το επισκέπτονται ομάδες Γερμανών Αξιωματικών.



Ένστολοι , επίσκεψη στο Μουσείο


Σε μία από τις επισκέψεις αυτές εκλάπησαν δύο μικρά αγγεία, που έδωσαν την αφορμή στον Πλάτωνα να κλείσει οριστικά το Μουσείο για τους επισκέπτες, παρά τις πιέσεις των Γερμανών.

Η επίταξη του Μουσείου Ηρακλείου.

Από τις πρώτες αποφάσεις της γερμανικής Διοίκησης ήταν η επίταξη του μουσειακού συγκροτήματος, λόγω της επίκαιρης θέσης και του μεγέθους του. Καθ' όλη τη διάρκεια της Κατοχής, ο μουσειακός χώρος του κτηρίου περιοριζόταν συνεχώς και νέες αίθουσες επιτάσσονταν για τις ανάγκες των στρατευμάτων.

Παράλληλα, τοποθετήθηκαν πολυβολεία στον περίβολό του, ενώ την τελευταία στιγμή ματαιώθηκε η τοποθέτηση αντιαεροπορικών πυροβόλων στη στέγη του. Βαθμιαία το Μουσείο Ηρακλείου θα μετατραπεί σε στρατιωτικό νοσοκομείο και σχολή χημικού πολέμου, ενώ δεν ευδοκίμησε η μετατροπή μιας αίθουσας σε χώρο επιδείξεων μπαλέτου, καθώς οι διοργανωτές φοβήθηκαν ότι θα αρρώσταιναν οι χορευτές, από το κρύο που έμπαινε από τους σπασμένους φωταγωγούς της στέγης!

Σταδιακά κατελήφθησαν και τα γραφεία του προσωπικού και του Εφόρου, που αναγκάστηκε πλέον να εισέρχεται στο Μουσείο με έγγραφη άδεια των κατακτητών ! Από το Φθινόπωρο του 1943 και μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας το Μουσείο θα χρησιμοποιηθεί ως στρατόπεδο συγκέντρωσης ιταλών αιχμαλώτων.

Οι καταστρεπτικές συνέπειες της επίταξης
Οι στρατιωτικές αυτές χρήσεις, που είχαν μετατρέψει το Μουσείο στον υπ' αριθμόν ένα στόχο των αντίπαλων στρατευμάτων, δεν άργησαν να φέρουν την καταστροφή. Αυτή σημειώθηκε την 9η Φεβρουαρίου 1944, όταν βρετανικά αεροπλάνα βομβάρδισαν το Ηράκλειο. Αρκετές βόμβες που έπεσαν ακόμη και πάνω σε αυτό προκάλεσαν τεράστιες ζημιές στο ίδιο το κτήριο και σε δεκάδες αφύλακτα αρχαία αντικείμενα. Για καλή τύχη των αρχαιοτήτων το στρατιωτικό υλικό που φυλασσόταν στο Μουσείο είχε μόλις απομακρυνθεί και αποφεύχθηκε η πλήρης ανατίναξη του οικοδομήματος. Τη σφοδρότητα του βομβαρδισμού αποκαλύπτει ο απολογισμός των νεκρών Ιταλών και Γερμανών στρατιωτών που ανήλθε στους 22.

Μια ακόμη καταστροφή έμελε να πλήξει όμως το Μουσείο Ηρακλείου που ωστόσο είχε αποδεσμευτεί από τους Γερμανούς. Πρόκειται για την ανατίναξη ενός γερμανικού πλοίου με πολεμικό υλικό, μέσα στο λιμάνι της πόλης που συγκλόνισε κυριολεκτικά το Ηράκλειο. Τεράστια μεταλλικά τμήματα του σκελετού του πλοίου εκσφενδονίστηκαν σε ολόκληρη την πόλη προκαλώντας μεγάλες καταστροφές. Πολλά από αυτά προσέκρουσαν στο κτήριο του μουσείου γκρεμίζοντας ολόκληρους τοίχους και καταστρέφοντας και πάλι δεκάδες αρχαίων αντικειμένων, κυρίως από τις αποθήκες.

Εκτός από τους βομβαρδισμούς, ο Διευθυντής του μουσείου Ηρακλείου είχε να αντιμετωπίσει την απληστία των ξένων καταληψιών που δε δίστασαν συχνά να απλώνουν τα χέρια στα αρχαία αντικείμενα. Πέρα από τις μικροκλοπές συχνότερες ήταν οι διαταράξεις συρταριών και ερμαρίων με αρχαία αντικείμενα, που είχαν ως αποτέλεσμα την απώλεια των πινακίδων και επομένως της ταυτότητας των αρχαίων. Χαρακτηριστικότερο πάντως είναι το παράδειγμα της πίεσης από τη μεριά των Γερμανών στρατιωτικών να χαριστούν σημαντικά αρχαία του Μουσείου στον διαβόητο για την αρχαιοθηρία του, Στρατηγό Ρίγκελ, σε ανάμνηση της παρουσίας του στο νησί, όταν έφευγε από την Κρήτη. Ευτυχώς τελικά συμβιβάστηκαν στην παραχώρηση γνήσιων αντιγράφων.


Η τύχη των υπολοίπων αρχαιοτήτων της Κρήτης

Η τύχη των επαρχιακών Αρχαιολογικών Συλλογών της Κρήτης ήταν ακόμα χειρότερη από αυτήν του πολύπαθου Μουσείου. Μόνο που στο κάδρο των ευθυνών για τις καταστροφές σε αυτές, εκτός από τους Γερμανούς, μπαίνουν τώρα και οι Ιταλοί, που ως γνωστόν κατείχαν το Νομό Λασιθίου. Από τις πρώτες πράξεις των Ιταλών, - κατά τα πρότυπα φαίνεται των Ρωμαίων Αυτοκρατόρων -, ήταν να συγκεντρώσουν τα αγάλματα και άλλα γλυπτά από το Νομό Λασιθίου για να τα τοποθετήσουν στο Δημοτικό Κήπο Νεάπολης, όπου βρισκόταν η έδρα τους.
Κύριοι απαγωγείς αρχαίων υπήρξαν αφενός ο αυστριακής καταγωγής Στρατηγός Ρίγκελ και αφετέρου ο Ιταλός ονόματι Ρενιέρι, ο οποίος συγκρότησε μικρή μάλλον συλλογή αρχαίων από την ανατολική Κρήτη.

Οι λεηλασίες των Αρχαιολογικών Συλλογών.


Ο αρχαιομανής Στρατηγός Ρίγκελ αποσπώντας τα κλειδιά του Στρωματογραφικού Μουσείου της Βίλλας Αριάδνης στην Κνωσό, απομάκρυνε τρία ολόκληρα κιβώτια αρχαίων, με εκατοντάδες αρχαία αντικείμενα, όπως μινωικά αγγεία -πήλινα, χάλκινα και λίθινα-, κοσμήματα, όπλα, μαρμάρινα αγάλματα και γλυπτά που πριονίστηκαν για να συσκευαστούν. Το ίδιο διάστημα της Γερμανικής κατάληψης, εξαφανίστηκε το σύνολο των μικροευρημάτων από τα ερμάρια του Στρωματογραφικού Μουσείου της Βίλλας.




Επίσκεψη στην Κνωσό


Ο κυνισμός του στρατηγού Ρίνγκελ που αγνόησε τις εκκλήσεις και των ίδιων των αρχαιολόγων της Γερμανικής Υπηρεσίας Προστασίας της Τέχνης, θα κορυφωθεί με την επιδεικτική απαξίωση του Εφόρου Πλάτωνα, τον οποίον δεν καταδέχτηκε ούτε καν να συναντήσει.


Επίσκεψη στην Κνωσό



Ο ίδιος ο αυστριακός Στρατηγός Ρίγκελ είναι πιθανότατα πίσω και από την αρπαγή αρχαιοτήτων από της Συλλογή Γόρτυνας, από όπου εκλάπη ρωμαϊκό άγαλμα νύμφης ή Αφροδίτης από το Νυμφαίο, καθώς και ένα επιτύμβιο ανάγλυφο ένθρονης γυναικείας μορφής από το Ωδείο, μαζί με δύο κεφαλές ρωμαϊκών αγαλμάτων.
Σε επισκέπτες γερμανούς στρατιώτες στην Κνωσό εν ώρα απουσίας του φύλακα αποδίδεται η κλοπή των αντιγράφων των ειδωλίων από το ΥΜ ΙΙΙ ιερό του Ανακτόρου.


Επίσκεψη στην Κνωσό


Καλύτερη τύχη είχε η Συλλογή Νεαπόλεως Λασιθίου που είχε διαφυλαχτεί στο μεγαλύτερο τμήμα της, πριν από την Κατοχή. Με την επίταξη του κτηρίου που τη φιλοξενούσε, τα λίγα αρχαία που παρέμεναν σε αυτήν πετάχτηκαν στο δρόμο, για να περισυλλεχθούν όμως εν πολλοίς σώα από τον επιμελητή της, καθηγητή Μαυροειδή.

Καλή τύχη υπήρξε και για τη Συλλογή Ρεθύμνου, της οποίας το πολυτιμότερο τμήμα είχε αποκρυβεί στα θησαυροφυλάκια της Εθνικής Τράπεζας.

Μεγαλύτερο πρόβλημα αντιμετώπισε η Αρχαιολογική Συλλογή Ιεράπετρας, από όπου εξαφανίστηκε ή καταστράφηκε μεγάλος αριθμός αρχαιοτήτων, όταν μεταβλήθηκε σε στρατώνα ιταλών στρατιωτών.
Οι προσπάθειες του Πλάτωνα για τη μεταφορά των υπολοίπων αρχαίων στο Ηράκλειο προσέκρουαν σταθερά στην άρνηση της ιταλικής διοίκησης, που θεωρούσε ότι επρόκειτο για γερμανική εντολή.

Έτσι η συλλογή λεηλατήθηκε δύο ακόμη φορές, με αποτέλεσμα να χαθούν περισσότερα από 100 αντικείμενα, τα οποία αποτελούσαν περισσότερο από το 1/5 των εκθεμάτων της. Μεταξύ των εξαφανισθέντων αντικειμένων, ως σημαντικότερα αναφέρονται πολυάριθμοι μινωικοί αμφορείς, αγγεία των ελληνορωμαϊκών χρόνων, ρωμαϊκοί λύχνοι και ένας χάλκινος πέλεκυς.


Επίσκεψη στην Κνωσό




Μεγαλύτερη υπήρξε η καταστροφή στην αρχαιολογική Συλλογή Σητείας, η οποία καταστράφηκε σχεδόν στο σύνολό της. Περισσότερα από 150 αρχαία αντικείμενα εξαφανίσθηκαν, ανάμεσα σε αυτά σπάνια μινωικά ρυτά, πήλινα αγγεία και σαρκοφάγοι, νομίσματα, ανάγλυφα, επιγραφές κλπ.

Μεγάλες καταστροφές υπέστη και η Συλλογή Χανίων, για μια ακόμη φορά μετά την πυρκαγιά του 1934. Από τις πρώτες μέρες της κατοχής, καταλήφθηκε από Ιταλούς πρώην αιχμαλώτους, που αφού τη μετέτρεψαν σε αποχωρητήριο, κατέστρεψαν σκόπιμα πολλά αρχαία αντικείμενα. Αργότερα ο χώρος διαρρήχτηκε ξανά από αγνώστους και αρχαιότητες πετάχτηκαν στην αυλή. Κατά τη βίαιη μετακόμισή της, αργότερα, σε νέο χώρο εξαφανίστηκε μικρό κιβωτίδιο με χρυσά αντικείμενα της Συλλογής.


Επίσκεψη στην Κνωσό


Και η αρχαιολογική Συλλογή Κισάμου δεν αντιμετώπισε λίγα προβλήματα. Σε διαδοχικές παραβιάσεις του χώρου οι Γερμανοί αφαίρεσαν 4 αξιόλογα γλυπτά της Συλλογής, 22 πήλινα αγγεία και αντικείμενα, 8 μετάλλινα, 20 γυάλινα και 80 νομίσματα ελληνικών και ρωμαϊκών χρόνων.

Οι αρχαιολογικοί χώροι

Εκτός από τις καταστροφές των αρχαίων εκθεμάτων των Συλλογών, σοβαρές ζημιές υπέστησαν και οι αρχαιολογικοί χώροι. Τραγικότερο είναι το παράδειγμα του Βασιλικού Τάφου των Ισοπάτων, του μνημειωδέστερου και μοναδικού τάφου της μινωικής Εποχής, ο οποίος καταστράφηκε ολοκληρωτικά, για την προσπόριση δομικού υλικού που απαιτούσαν οι κατασκευές στρατιωτικών εγκαταστάσεων.




Ο αφανισμένος από τους ναζί Βασιλικός Τάφος των Ισοπάτων Κνωσού


Από την πρώτη στιγμή οι Έφοροι Αρχαιοτήτων κατήγγειλαν το γεγονός στις αρμόδιες αρχές, μιλώντας για βανδαλισμό, χαρακτηρισμός που προκάλεσε την οργή των Γερμανών κατακτητών, που ζήτησαν τηνπαραδειγματική τιμωρία των δύο Εφόρων.
Στο Ανάκτορο Μαλίων η απογύμνωση του χώρου από τα μεταλλικά υλικά των στεγάστρων για τις ανάγκες του στρατού, είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση σημαντικών ζημιών στο μνημείο από τις καιρικές συνθήκες.




Ο αφανισμένος από τους ναζί Βασιλικός Τάφος των Ισοπάτων Κνωσού


Σημαντικές φθορές προξενήθηκαν και στον αρχαιολογικό χώρο της Αμνισού, όπου η Έπαυλη των Κρίνων και το ιερό του Διός Θενάτα, η φύλαξη των οποίων ήταν δυσχερής, καθώς βρίσκονταν σε απομονωμένη και ναρκοθετημένη ζώνη. Σοβαρές ζημιές σε δομικά μέρη των χώρων αλλά και διαρπαγές αρχαιοτήτων που βρίσκονταν εκεί, σημειώθηκαν τόσο από τους Γερμανούς όσο και από τους Ιταλούς.
Την εποχή που οι γερμανοί οργάνωναν θεατρικές παραστάσεις στην Φαιστό, το μινωικό Ανάκτορο διέτρεχε πραγματικό κίνδυνο αφανισμού, καθώς επιτάχθηκε από νωρίς και οχυρώθηκε λόγω της στρατηγικής θέσης του.



Γερμανική παράσταση αρχαίου δράματος στη Φαιστό.





Παντού διανοίχθηκαν φωλέες πολυβόλων και χαρακώματα, προκαλώντας μεγάλες ζημιές σε αρχαία κτίσματα, ενώ σημαντικές ποσότητες πυρομαχικών φυλάχτηκαν στις αρχαίες αποθήκες του Ανακτόρου με όσους κινδύνους αυτό συνεπαγόταν σε περίπτωση στρατιωτικών επιχειρήσεων.



Επιταγμένο ανάκτορο Φαιστού


"Χάριν παιδιάς", όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Ν. Πλάτων, ομάδα Γερμανών στρατιωτών, κατακρήμνισε στην ανατολική απότομη πλαγιά του λόφου αρχιτεκτονικά μέλη από το ανάκτορο, όπως λίθους με λαξεμένα σημεία και βάσεις κιόνων. Άλλη ομάδα στρατιωτών που είχε εγκατασταθεί στις αρχαίες αποθήκες, προκάλεσε ζημιές στους πίθους και τις γύψινες πλάκες των τοίχων. Σημαντικότερη όλων πάντως ήταν η απώλεια δεκάδων σπάνιων καμαραϊκών αγγείων από το Ανάκτορο, τα οποία αν και είχαν αποκρυβεί σε δυσπρόσιτες θέσεις εντός των αποθηκών, εντοπίστηκαν από τους Γερμανούς και εκλάπησαν στο σύνολό τους.


Σημαντικά προβλήματα αντιμετώπισε και η γειτονική Έπαυλη της Αγίας Τριάδας, από όπου Γερμανοί απέσπασαν λίθους και κατέστρεψαν μινωικά πιθάρια. Ο θολωτός τάφος της Αγίας Τριάδας, αφού περιβλήθηκε με συρματοπλέγματα, μεταβλήθηκε σε φυλακή Ελλήνων αιχμαλώτων. Ο χώρος της Αγίας Τριάδας υπέστη όμως ζημιές και από τη χρήση του ως πρόχειρου καταλύματος, για κάποιους από τους άστεγους κατοίκους του Τυμπακίου, μετά την καταστροφή του γειτονικού Τυμπακίου από την κατασκευή του ομώνυμου γερμανικού αεροδρομίου.


Στο Οροπέδιο Λασιθίου η ελληνορωμαϊκών χρόνων θέση της Κολώνας καταστράφηκε ολοσχερώς κατά τη διάνοιξη από τους γερμανούς του Δρόμου Λαγού- Τζερμιάδω. Η επαχθέστερη όμως καταστροφή αρχαιοτήτων της Ανατολικής Κρήτης συνέβη στον αρχαιολογικό χώρο του Παλαικάστρου Σητείας. Ο αρχαιολογικός χώρος ισοπεδώθηκε από τον Ιταλό αξιωματικό Γκιουζέππε Μπορσάρι, ο οποίος χωρίς εμφανή λόγο επέβαλε την καταστροφή "λίθο προς λίθο" των τοίχων του μέχρι τότε ανασκαμμένου μινωικού οικισμού. Όπως επισημαίνει ο Πλάτων "πρόκειται περί εξαφανισμού ενός ολοκλήρου αρχαιολογικού χώρου."

Γνωστότερη είναι η ανεπανόρθωτη καταστροφή που υπέστη το μεγάλο λαξευτό σπήλαιο του Λαβυρίνθου της Γόρτυνας, που μετασκευάστηκε από τους Γερμανούς για να αποτελέσει αποθήκη στρατιωτικού υλικού. Μετά την απώλεια του πολέμου οι Γερμανοί ανατίναξαν το σπήλαιο για να καταστρέψουν το εκεί φυλασσόμενο υλικό. Η ολοσχερής καταστροφή από την ανατίναξη του σπηλαίου, η οποία βέβαια δεν αποκαταστάθηκε ποτέ, στέρησε την Κρήτη από το δημοφιλέστερο ανά τους αιώνες αξιοθέατο της νήσου, από το Μεσαίωνα και μέχρι την ανακάλυψη της Κνωσού.


Ζημιές κατά τη διάρκεια της κατοχής υπέστησαν βέβαια και τα μεσαιωνικά μνημεία του Ηρακλείου. Οι πολυάριθμοι βομβαρδισμοί που έπληξαν την πόλη του Ηρακλείου προκάλεσαν σημαντικές ζημιές σε πολλά κτήρια, μεταξύ αυτών η Βασιλική του Αγίου Μάρκου και η Αρμέρια δίπλα από την ενετική Λότζια. Το μεγαλύτερο θύμα όμως των βομβαρδισμών αυτών υπήρξαν τα ενετικά τείχη. Εκτός από τα πολλαπλά πλήγματα των πολεμικών επιχειρήσεων οι τοπικές αρχές είχαν να αντιμετωπίσουν και την απληστία ντόπιων και ξένων που έβρισκαν σε αυτά έτοιμο οικοδομικό υλικό για τις όποιες κατασκευές τους.



Επιταγμένο ανάκτορο Φαιστού



Οι παράνομες ανασκαφές


Στις καταστροφές των αρχαιοτήτων συγκαταλέγονται και οι παράνομες ανασκαφές που διεξήχθησαν από αδαείς γερμανούς στρατιώτες ή και αξιωματικούς. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση των λαθρανασκαφών στον ανασκαμμένο ναό του Πυθίου Απόλλωνα στη Γόρτυνα, όπου πραγματοποιήθηκε, χωρίς αποτέλεσμα, ολιγοήμερη ανασκαφή, αλλά και η ανατίναξη των δαπέδων του Ναού των Αιγυπτίων Θεών, με προφανή στόχο την αποκάλυψη "κρυμμένων θησαυρών".
Διαφορετική περίπτωση αποτελούν πάντως οι παράνομες αρχαιολογικές ανασκαφές που, αν και εκτελέστηκαν από τους αρχαιολόγους της γερμανικής Υπηρεσίας Προστασίας Μνημείων, αποτελούν για το ελληνικό κράτος λαθρανασκαφές.


Η πρώτη τέτοια ανασκαφή διεξήχθη στο Μικρό Ανάκτορο της Κνωσού, το Νοέμβρη του 1941, ύστερα από διαταγή του διαβόητου αρχαιοθήρα Στρατηγού Ρίνγκελ. Οι ανασκαφή που εκτελέστηκε από τους Γερμανούς αρχαιολόγους της Υπηρεσίας Προστασίας Μνημείων ανθυπολοχαγό Σεργκεντόρφερ και υπαξιωματικό Βιάντσεν διήρκεσε πάνω από είκοσι ημέρες. Τα αποτελέσματα της έρευνας αυτής παρέμειναν παντελώς άγνωστα, καθώς κανένα απολύτως εύρημα δεν μεταφέρθηκε στο Μουσείο Ηρακλείου.

Η δεύτερη παρόμοια γερμανική ανασκαφή διεξήχθη και πάλι από τον αρχαιολόγο Σεργκεντόρφερ, έχοντας στόχο την αποκάλυψη θολωτού τάφου και παρακείμενου αρχαίου οικισμού στο Απεσωκάρι της Μεσαράς. Η ανασκαφή που διήρκεσε δύο μήνες και αποκάλυψε την πλήρη κάτοψη του τάφου και τμήματα του παρακείμενου οικισμού, διεκόπη όταν ο Γερμανός αξιωματικός αρχαιολόγος έφυγε από την Κρήτη. Αν και γενικά πιστεύεται ότι το σύνολο το ευρημάτων παραδόθηκε τότε στο Μουσείο, δημιουργεί ερωτηματικά το γεγονός ότι από το σύνολο αυτό απουσιάζει η συνήθης ποικιλία των ταφικών ευρημάτων. Παρόμοιες λαθρανασκαφές πραγματοποιήθηκαν επίσης στην πόλη των Χανίων και στο Μοναστηράκι Ρεθύμνου.

Σημαντικές καταστροφές αρχαιοτήτων σημειώθηκαν εξάλλου κατά την διεξαγωγή στρατιωτικών εργασιών, οι οποίες αποκάλυπταν αρχαία. Σε ορισμένες περιπτώσεις οι Γερμανοί αξιωματικοί ειδοποιούσαν τον Έφορο Αρχαιοτήτων Πλάτωνα, ενώ συχνότατες ήταν οι περιπτώσεις κατά τις οποίες τα αρχαία καταστρέφονταν ή απλώς παρακρατούνταν.

Σε πολλές περιπτώσεις, όπως κατά την αποκάλυψη των τάφων στη Σίβα και στα Μάλια, οι στρατιωτικοί ειδοποιούσαν την Αρχαιολογική Υπηρεσία αφού πρώτα είχαν ερευνήσει τη θέση και είχαν οικειοποιηθεί μέρος των ευρημάτων.

Ζημιές σοβαρές προκλήθηκαν όμως και κατά τη διάνοιξη πρόχειρων καταφυγίων, όπως για παράδειγμα στους τάφους της Ακρόπολης Κνωσού και της Καλαμαύκας Ιεράπετρας. Αυτονόητο είναι ότι την εποχή εκείνη της πείνας και της οικονομικής εξαθλίωσης πολλοί ντόπιοι εφοδίαζαν επ' αμοιβή τους "συλλέκτες" με κρητικές αρχαιότητες και έτσι απομακρύνθηκε από την Κρήτη ένα σημαντικό -αν και δύσκολα υπολογίσιμο αριθμητικά- σύνολο αρχαιοτήτων.

Μια συνολική αποτίμηση των καταστροφών που προκλήθηκαν στις κρητικές αρχαιότητες στην Κατοχή συνοψίζεται στην απώλεια αρκετών εκατοντάδων -ή και χιλιάδων- αρχαίων αντικειμένων που απομακρύνθηκαν από τη Μεγαλόνησο. Δεν ήταν όμως λίγες και οι καταστροφές που προκλήθηκαν στα αρχαία μνημεία από τους βανδαλισμούς και κυρίως από την τετράχρονη έλλειψη σοβαρής συντήρησης κατά τη διάρκεια της κατοχής.

Αξίζει να αναφερθεί ότι το Μουσείο Ηρακλείου, για δέκα ολόκληρα χρόνια έφερε τις πληγές από τους βομβαρδισμούς, και παρέμενε με τα αρχαία συσκευασμένα στο καταφύγιο, αφού μόνο η χρηματοδότηση από το Σχεδίο Μάρσαλ, το 1951, επέτρεψε την αποκατάστασή του, και την επανέκθεση των αρχαίων θησαυρών.

Το ελληνικό κράτος αμέσως μετά τον πόλεμο επιδίωξε την αναζήτηση των κλεμμένων θησαυρών, ουδέποτε όμως οι Γερμανικές και Ιταλικές αρχές εκλήθησαν να επανορθώσουν με κάποιο τρόπο για τις καταστροφές που προξένησαν. Τα αποτελέσματα της αναζήτησης των αρχαιοτήτων που αποσπάσθηκαν από την Κρήτη, παρά τη σοβαρότητα τους μεταπολεμικού εγχειρήματος, υπήρξαν τότε, δυστυχώς, απογοητευτικά.

Πρόσφατα έγινε γνωστό ότι το Υπουργείο Πολιτισμού επανεξετάζει τα αρχεία του, προκειμένου να ξεκινήσει νέο γύρο διεκδίκησης των κλεμμένων αρχαιοτήτων. Ευχόμαστε όλοι η αναζήτηση αυτή τη φορά να είναι περισσότερο επιτυχής. Εμείς θα είμαστε βέβαια στη διάθεσή τους...






Δημοσιεύτηκε την Δευτέρα 23 Σεπτεμβρίου του 2013 . Το κείμενο αποτελεί τμήμα ευρύτερης εργασίας που πλέον πρέπει να έχει δημοσιευθεί. Οι φωτογραφίες στο μεγαλύτερο μέρος τους προέρχονται από το εξαιρετικό βιβλίο του Α. Σανουδάκη "Ο Γερμανικός Ιανός" από τις Εκδόσεις Ταξιδευτής.

ellinondiktyo





Πηγή


View the Original article

ΚΛΑΨΤΕ! ΛΑΜΟΓΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΩΣ! Πρώην αρχηγός με αδικαιολόγητα χρήματα στο πόθεν έσχες-Θα λιώσετε με τη δικαιολογία που προβάλει!


 Σχόλιο:
ΜΑ ΘΑ ΤΡΕΛΛΑΘΟΥΜΕ ΤΕΛΕΙΩΣ; ΑΠΟ ΠΟΤΕ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΔΑΝΕΙΖΟΥΝ ΛΕΦΤΑ; ΠΡΟΒΛΕΠΕΤΑΙ ΣΤΟ ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΤΟΥΣ; ΚΑΙ ΑΝ ΝΑΙ ΠΩΣ ΔΑΝΕΙΖΟΥΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΡΩΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΥ; ΚΑΙ ΟΙ ΕΛΕΓΚΤΕΣ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΙΕΣ;


Αριστερή.... "κουλτούρα" οικογενειακών λαμόγιων...
Αχ νεοελληνάκο.... από παντού προδομένος, από αριστερή, δεξιά, σοσιαλιστική, κουμμουνιστική λαμογιά... αλλά μυαλό δεν βάζεις...

Πόπη Σουφλή 



Μετά τη μαμά που έπαιρνε επίδομα για την ανήλικη Ζωή και την αδερφή της ήρθε και η σειρά του μπαμπά για να δέσει το βύσσινο! 

Σύμφωνα με πληροφορίες θέμα έχει προκύψει και με τον Νίκο Κωνσταντόπουλο, καθώς, έχει βρεθεί ένα ποσό...

70.000 ευρώ στο πόθεν έσχες του που δεν δικαιολογείται.

Ο πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού, πάντως, προσκόμισε βεβαίωση πως το 2004 το κόμμα του είχε χορηγήσει ένα δάνειο 70.000 ευρώ και γέλασε και το παρδαλό κατσίκι...




Πηγή


View the Original article

Σπάσε τους καθρέπτες σου... (βιντεο)




Δεσμά στη ζωή σου  τρια γράμματα... κάθε σου βήμα έξω απ' αυτό, είναι αδύνατο... η ελευθερία όνειρο....

Κι όμως μπορείς... μπορείς να ελευθερωθείς, σπάζοντας όλους εκείνους τους καθρέπτες που έβαλες γύρω σου... μέσ' απ΄ αυτούς έρχονται οι φωνές που σε κρατούν φυλακισμένο...

Σβήσε τις φωνές... σπάσε τους καθρέπτες, αυτούς που είναι τα μάτια των άλλων...

Πάψε να βλέπεις τον εαυτό σου μέσα από των άλλων τα μάτια...

Πάψε να ζητάς την αποδοχή από τους άλλους... δεν σου χρειάζεται...

Διέλυσε τις ψευδαισθήσεις σου...

Σπάσε τους καθρέπτες σου... τα μάτια που ορίζουν τη ζωή σου, θα παψουν να σε κοιτούν και να ορίζουν τη ζωή σου.... οι φωνές θα σταματήσουν  ν' ακούγονται...

Τότε θα σπάσουν και τα  δεσμά που σε κρατούν φυλακισμένη ... θα χαθούν τα τρια γράμματα... το "εγώ" σου....

Άνοιξε τα παράθυρα κι άσε να μπει φως... άπλετο φως, να διώξει τα σκοτάδια του "εγώ" σου... και πάρε βαθιά ανάσα...

Είσαι ελεύθερη...

Καλημέρα


Πόπη






View the Original article

Έχασα τον Εαυτό μου Λόγω Έλλειψης Αγάπης - 1ο Μέρος




Για να αναπτυχθώ ως άνθρωπος και να πραγματώσω πλήρως το δυναμικό μου, χρειάζομαι να με αγαπήσουν άνευ όρων για όλα όσα είμαι, σκέφτομαι και αισθάνομαι την κάθε στιγμή.

Με άλλα λόγια, χρειάζομαι να με αποδεχτούν, να με φροντίσουν και να με σεβαστούν. Χρειάζομαι να νιώσω ότι έχω αξία, ότι μετράω και ότι με παίρνουν στα σοβαρά.
Κι ακόμα χρειάζομαι ασφάλεια – να μπορώ να θυμώνω όταν με πληγώνουν ή να φοβάμαι όταν νιώθω απειλή, χωρίς να κινδυνεύω να τιμωρηθώ γι’ αυτό.

Αν έχω την ατυχία να με αγαπήσουν υπό όρους, αν στερηθώ δηλαδή τα αναγκαία για την ανάπτυξή μου, θα επιβιώσω μεν, αλλά θυσιάζοντας τις εμπειρίες, τους τρόπους ύπαρξης και τα κομμάτια του εαυτού μου που δεν προβλέπονται στους σχετικούς όρους (των γονιών* μου).

Αν έχω, δε, την ακόμα μεγαλύτερη ατυχία να
με «αγαπήσουν» ΥΠΟ ΣΚΛΗΡΟΥΣ ΟΡΟΥΣ, και πάλι θα επιβιώσω (μάλλον…), αλλά αναπτύσσοντας επιπλέον έναν "διαταραγμένο" τρόπο να υπάρχω.  

Το τίμημα που θα πληρώσω προκειμένου να λάβω την «αγάπη» που τόσο χρειάζομαι, είναι τεράστιο: θα προσαρμόσω τον εαυτό μου στην ιδέα που οι άλλοι έχουν για μένα, θα οχυρωθώ πίσω από ισχυρές άμυνες προκειμένου να τα βγάλω πέρα με τη ζωή, και μάταια θα αναζητώ την αγάπη που ποτέ δεν γνώρισα σε σχέσεις που δεν πρόκειται ποτέ να μου τη δώσουν.
  
* Στο εξής, όπου αναφέρεται η λέξη «γονείς» εννοούνται οι άνθρωποι που φροντίζουν τα παιδιά, όποιοι κι αν είναι αυτοί, σε όποιο φύλο κι αν ανήκουν.
  

ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΡΟΥΣ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΕΠΙΒΙΩΣΩ

Λόγω θέσης και λόγω ισχύος, οι γονείς κατασκευάζουν την πραγματικότητα του παιδιού τους και, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, του την επιβάλλουν. Το παιδί, όντας ο αδύναμος κρίκος της ιστορίας ως απόλυτα εξαρτημένο, ασπάζεται τον κόσμο του γονιού και δείχνει απεριόριστη εμπιστοσύνη – δεν έχει άλλη επιλογή άλλωστε, ο κόσμος εντός του οποίου βρέθηκε είναι ο μόνος διαθέσιμος κόσμος. Επιπλέον, το παιδί περιμένει (και ελπίζει και εύχεται…) ο γονιός του να κάνει αυτό που πρέπει: να νοιαστεί για εκείνο και να το προστατέψει.

Αν τα πράγματα πάνε κατ’ ευχήν, η πραγματικότητα των γονιών παρέχει όλα τα απαραίτητα μέσα και τις προδιαγραφές για την βέλτιστη ανάπτυξη του παιδιού: συνέπεια, σταθερότητα, αποδοχή και διαθεσιμότητα εκ μέρους των γονιών. Δεν σημαίνει, φυσικά, ότι δεν υπάρχουν κανόνες. Ούτε σημαίνει ότι όλες μα όλες οι συμπεριφορές γίνονται άκριτα αποδεκτές. Άνευ όρων αποδοχή και αγάπη δεν σημαίνει ασυδοσία. Σημαίνει ότι ο γονιός αποδέχεται πλήρως το παιδί του ως έναν εν εξελίξει οργανισμό και ένα εν δυνάμει πρόσωπο.

Αυτά σε ό,τι αφορά τα ευνοημένα από την τύχη παιδιά. Για κάποια άλλα παιδιά, επειδή, ως γνωστόν, ο κόσμος δεν είναι δίκαιος, τα πράγματα παίρνουν τον κακό τον δρόμο. 
 
Αντί να βρεθούν σε μια «ιδανική» συνθήκη σαν αυτή που μόλις περιγράψαμε, πολλά παιδιά ανοίγουν τα μάτια τους για πρώτη φορά μέσα σε ένα περιβάλλον ανθυγιεινό και αποστερητικό από το οποίο δεν έχουν καμία ελπίδα διαφυγής. Έρχονται αντιμέτωπα με μία πραγματικότητα χαοτική και παράλογη από την οποία αδυνατούν να βγάλουν νόημα. Σε τέτοιο βαθμό επικίνδυνη που, χωρίς υπερβολή, προσιδιάζει σε εμπόλεμη ζώνη όπου όλοι περπατούν στις μύτες των ποδιών: κρίσεις και εκρήξεις ξεσπούν με το παραμικρό, όρια παραβιάζονται, τα πάντα παρακολουθούνται και ελέγχονται, ενώ δεν επιτρέπεται καμία ελεύθερη επικοινωνία και καμία αυθόρμητη συναισθηματική έκφραση. Πρόκειται για ένα δυσλειτουργικό, ερμητικά κλειστό οικογενειακό σύστημα που κρύβει επιμελώς τα νοσηρά μυστικά του από τον εξωτερικό (υποτιθέμενα απειλητικό) κόσμο.

Μα ποιοι γονείς ζουν μέσα σε τέτοιες πραγματικότητες;

Γονείς που κάνουν κακή χρήση ή κατάχρηση της εξουσίας τους. Που χρησιμοποιούν όλα τα μέσα (χειρισμό, βία, διπλά μηνύματα, απόσυρση της προσοχής και επικοινωνίας και άλλα) προκειμένου να εκπαιδεύσουν το παιδί να συμμορφώνεται και να συμφωνεί στα πάντα μαζί τους. Όσα σκέφτεται ή αισθάνεται εκείνο δεν έχουν καμία σημασία γι’ αυτούς. Μόνο οι δικές τους ανάγκες έχουν σημασία. Η μοναδική αποστολή του παιδιού είναι να ανα-πληρώσει όσα εκείνοι δεν μπόρεσαν ποτέ να είναι ή δεν αφέθηκαν ποτέ να αισθανθούν.   

Είναι γονείς που είναι ακόμα παιδιά αλλά σε σώμα ενηλίκων – όμως, προσοχή, δεν έχουν τίποτα χαριτωμένο. Γίνονται γονείς απροετοίμαστοι, χωρίς να έχουν καλύψει τις δικές τους ανάγκες και χωρίς να έχουν "θεραπεύσει" τα δικά τους τυφλά σημεία και τραύματα. Δεν γνωρίζουν ποιοι είναι, δεν αναλαμβάνουν ευθύνες και δεν παραδέχονται τα λάθη τους. Είναι απρόβλεπτοι και ευμετάβλητοι σαν παιδιά. Είναι απαιτητικοί, ευέξαπτοι και με συνεχή ξεσπάσματα οργής σαν πληγωμένα παιδιά. Είναι τραυματισμένοι γι' αυτό τραυματίζουν. Είναι κατεστραμμένοι γι' αυτό καταστρέφουν.

Αυτοί οι γόνεις έρχονται σε δύσκολη θέση με τις εκδηλώσεις τρυφερότητας. Δεν τους βγαίνουν φυσικά τα χάδια και οι αγκαλιές. Μπορεί να αγκαλιάζουν το παιδί τους την μία στιγμή και την αμέσως επόμενη να το διώχνουν μακριά. Κατά βάση είναι ψυχροί, χωρίς να μπορούν να νιώσουν γνήσιο ενδιαφέρον και ενσυναίσθηση για το παιδί. Ενώ μπορεί να δείχνουν ότι το αγαπούν και το νοιάζονται, δεν διστάζουν να το ταπεινώσουν με σκληρά λόγια, να το περιφρονήσουν ή να το παραγκωνίσουν αν αισθανθούν ότι δεν γίνεται το δικό τους ή αν νιώσουν ότι με κάποιο τρόπο απειλούνται.

Χωρίς ιδιαίτερες αναστολές, τέτοιου τύπου γονείς εκμεταλλεύονται και χρησιμοποιούν προς όφελός τους το παιδί, θεωρώντας ότι είναι στην απόλυτη κυριότητα και διαθεσιμότητά τους. Οτιδήποτε έχει ανάγκη ο στερημένος γονιός μπορεί να επιχειρήσει να το πάρει, με το καλό ή με το άγριο, από το παιδί του: Θέλει ο γονιός έναν κόλακα που θα τον θαυμάζει απεριόριστα; Κάποιον που θα τον νοιάζεται απεριόριστα, θα τον προσέχει και θα τον φροντίζει; Ή μήπως θέλει κάποιον που θα τον ελέγχει πλήρως, ώστε ο ίδιος να νιώθει σημαντικός και δυνατός;

Ο πατέρας που έχει αποτύχει στις σχέσεις του με τις γυναίκες και τις θεωρεί παράλογες και απαιτητικές, θα μεγαλώσει την κόρη του έτσι ώστε να γίνει ένα απόλυτα παθητικό, ακίνδυνο πλάσμα, που θα τον σέβεται, θα τον φοβάται και δεν θα τον εγκαταλείψει ποτέ. Η μητέρα που έχει αντιμετωπίσει σκληρότητα, αδιαφορία και εγκατάλειψη από τους άντρες, θα μεγαλώσει το γιο της έτσι ώστε να είναι τρυφερός, πλήρως διαθέσιμος γα εκείνη και να την αγαπάει με όλο του το είναι.  

Όποια από τις ανάγκες του έχει μείνει ανικανοποίητη, ο γονιός μπορεί να την ικανοποιήσει μέσω του παιδιού του. Εκείνος είναι ο απόλυτος κυρίαρχος (ίσως για πρώτη φορά στη ζωή του…), εκείνος θέτει τους όρους και εκείνος μπορεί να μεγαλώσει το παιδί του με τέτοιο τρόπο ώστε να γίνει έτσι ακριβώς όπως το θέλει.

Το μόνο που χρειάζεται να κάνει είναι, άμεσα ή έμμεσα, να απειλήσει το παιδί ότι θα αποσύρει την «αγάπη», την προσοχή και την φροντίδα του. Σαν να λέμε να το απειλήσει με τη ζωή του…

Υπό το κράτος αυτής της απειλής το παιδί θα μάθει να συμπεριφέρεται με τους τρόπους που θέλει ο γονιός. Θα μάθει ποια συμπεριφορά είναι «σωστή» και ποια είναι «λάθος», ποιες σκέψεις είναι επιτρεπτές και ποιες απαράδεκτες, ποια συναισθήματα είναι «καλά» και ποια «κακά». Θα μάθει να μην κλαίει, να μην θυμώνει και να μην φοβάται αν ο γονιός ενοχλείται, ξεβολεύεται ή δεν αντέχει αυτές τις συμπεριφορές.

Το «τέλειο» παιδί – κλώνος που προκύπτει μέσα από αυτή τη διαδικασία προσφέρει ασφάλεια και επιβεβαίωση στους γονείς, και επικυρώνει το αλάθητο του σκεπτικού τους και του τρόπου τους να υπάρχουν.

Ασχέτως αν οι γονείς καταφέρουν να «αγαπήσουν» αυτή την απομίμησή τους, το βέβαιο είναι ότι ποτέ δεν καταφέρνουν να αγαπήσουν το πραγματικό τους παιδί. Όχι απλά δεν μπορούν να του προσφέρουν αποδοχή, ενσυναίσθηση και αυθεντικότητα, αλλά τις περισσότερες φορές δεν το βλέπουν και δεν το αναγνωρίζουν καν. Δεν ξέρουν τι να το κάνουν αυτό το παιδί που σκέφτεται, αισθάνεται και εκφράζεται με τρόπους που δεν εγκρίνουν ή δεν καταλαβαίνουν.

Όμως, ούτε το παιδί ξέρει τι να κάνει με αυτούς τους γονείς που του έτυχαν. Δεν έχει τρόπο να καταλάβει τι συμβαίνει, δεν έχει μέτρο σύγκρισης, ούτε περιθώρια αντίδρασης. Ακόμα και να καταλάβαινε ότι αυτά που βιώνει δεν είναι «φυσιολογικά», δεν θα μπορούσε να βάλει δυο ρούχα σε μια βαλίτσα και να εγκαταλείψει το σπίτι… Εκ των πραγμάτων είναι στο έλεος των θεών (γονιών) του. Από  τις διαθέσεις τους, στην κυριολεξία, εξαρτάται η επιβίωσή του.  

Αυτό που το παιδί μαθαίνει σταδιακά, μέσα από δοκιμή και λάθος, είναι ότι αν καταφέρει να ελέγξει τα συναισθήματα, τις σκέψεις και τις συμπεριφορές του υπάρχει ίσως περίπτωση να επιζήσει. Έχει βιώσει στο πετσί του την αποδοκιμασία, την κριτική και την υποτίμηση που προκαλεί η έκφραση των συναισθημάτων του, γι’ αυτό αποφασίζει, για το καλό του, να πνίξει μέσα του όσα αισθάνεται (βλέπε δεύτερο μέρος για περισσότερα).

Τα δέχεται όλα εν λευκώ λοιπόν. Κάπου μέσα του μπορεί να παραμένει κάποια πίκρα ή κάποιος θυμός αλλά προτιμά να μην το σκέφτεται. Μαθαίνει να «ξεχνάει» για να μπορέσει να πάει παρακάτω. Αποδέχεται όλους τους όρους προκειμένου να επιβιώσει. «Νεκρώνει» μέσα του προκειμένου να ζήσει.

Καλώς ή κακώς, αυτό ήταν το λαχείο του. Και, δυστυχώς, δεν είναι χωρίς συνέπειες… (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…)


© Βιβή Φατούρου


Πηγή


View the Original article

Τουρκικές Δυνάμεις Έτοιμες για Απόβαση σε Ελληνικό Νησί! Σφυρίζει αδιάφορα το Υπουργείο Εξωτερικών!


Τουρκικές Δυνάμεις Έτοιμες για Απόβαση σε Ελληνικό Νησί! Σφυρίζει αδιάφορα το Υπουργείο Εξωτερικών!Ακρως περιεργες μετακινησεις Δυναμεων του Τουρκικου Στρατου, απεναντι απο το νησι Μεγίστη (Καστελόριζο), εθεσαν αμεσα τον Ελληνικο Στρατο σε Συναγερμο. Οι Τουρκικες Δυναμεις ενισχυθηκαν με ενα προσθετο ,αλλα αγνωστο αριθμο απο καταδρομείς και βατραχανθρώπων.

Η κινητικότητα του Τουρκικου Στρατου εγινε αμεσα αντιληπτη απο το Γενικο Επιτελειο Εθνικης Αμυνας, οπου αστραπιαια αντεδρασε και απαντησε με Ασκηση που έλαβε χώρα χθες, τη στιγμή που οι Τούρκοι ξεκινούσαν τους τσαμπουκάδες, με αμεση αμφισβήτηση του κυριαρχικού δικαιώματος της Λευκωσίας, να διεξάγει έρευνες για την άντληση υδρογονανθράκων, και με κορυφωση της προκλητικοτητας τους, την είσοδο του ερευνητικού σκάφους Μπαρμπαρός στο οικόπεδο 3 της Κυπριακής ΑΟΖ, και δύο Τουρκικα πολεμικά πλοία να ακολουθούν σε απόσταση αναπνοής.

Στο Υπουργειο Αμυνας ανησυχούν οτι η Τουρκια θα προσπαθησει να δημιουργησει ενα θερμο επεισοδιο αντιστοιχο της κρισης στα ιμια 1996. 

Οι φοβοι τους αυτοί ενισχυονται γιατι οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις ασκούνται συστηματικά τα τελευταία χρόνια σε επιχειρήσεις κατάληψης νησιών, και διαθέτουν σημαντικές και αξιόλογες δυνάμεις εξοπλισμένες με ταχύπλοα φουσκωτά σκάφη, τα οποία στην περίπτωση της Μεγίστης, θα μπορούσαν να εξορμήσουν από τουλάχιστον δύο απομακρυσμένα σημεία που βρίσκονται απέναντι από το ελληνικό νησί, στη χερσόνησο πλησίον του λιμανιού Κας και σε απόσταση 6,4-7 χλμ.

Δυστυχως κυκλοι του Υπουργειου εξωτερικών δεν ηθελαν να διεξαχθεί αυτη η Ασκηση, ωστε να μην δυναμιτισουν το ηδη βεβαρημενο σκηνικο στην περιοχη,(αυτη ειναι συνηθως η παγια τακτικη του Υπουργειου εξωτερικον τα τελευταια χρονια, στο να υποχωρει σε οτι αφορα τα εθνικα μας θεματα, με τα γνωστά αποτελεσματα, Τουρκοι,Αλβανοι,Σκοπιανοι να εχουν αποθρασυνθεί και να διεκδικουν απροκάλυπτα Ελληνικη Γη!).

Αναγκαστικα το Υπουργειο Αμυνας υποχωρησε και ονομασε την Ασκηση( έρευνας και διάσωσης!) Η άσκηση διεξήχθη ανατολικά του Καστελόριζου και συμμετείχαν μαχητικά αεροσκάφη F-16 και Mirage 2000-5, μεταγωγικό αεροσκάφος C-130, ελικόπτερο Super Puma, προσωπικό της 31ης ΜΕΕΔ και από πλευράς του Πολεμικού Ναυτικού μία κανονιοφόρος. 

Υπήρξε επίσης και συνδρομή από το Λιμενικό Σώμα. 

Τωρα τι σόι Ασκηση Ερευνας και Διασωσης γινεται με την συνδρομη επιθετικων Μαχητικων οπως ειναι το F-16 και Mirage 2000-5, ειναι πραγματι για γελια!

Παντως για την ωρα δεν αναμένεται η Τουρκια να προκαλεσει καποιο θερμο επεισοδιο, κι αυτό γιατί η Τουρκία τα βρίσκει δύσκολα στην ΑΟΖ της Κύπρου, με τη Ρωσία να έχει δεσμεύσει μία τεράστια περιοχή για τη διεξαγωγή αεροναυτικών γυμνασίων με πυρά, και το Ισραήλ να συμμετέχει με την Κύπρο επίσης σε αεροναυτική άσκηση η οποία ξεκινάει σήμερα με την παρουσία τόσο αεροσκαφών F-16 και F-15 όσο και πολεμικών πλοίων.

Για αλλη μια φορα δυστυχως αποδεικνυεται η δειλια της πολιτικης μας ηγεσιας ,στο να αποδειξει πράγματι οτι ειναι η εγγυήτρια χώρα που θα προστατεύσει την Κυπρο σε οποιαδηποτε απειλη, αυτο αποδεικνυεται περιτεχνα οταν από την Λευκωσία τέθηκε το ζήτημα «Τουλάχιστον μία φρεγάτα του Πολεμικού Ναυτικού να έρθει στην περιοχή για να μην νομίζει η Τουρκία ότι είμαστε μόνοι μας», αλλά κατόπιν διαβούλευσης στο υπουργείο Εξωτερικών απορρίφθηκε το ενδεχόμενο. (και το φιδι απο την τρυπα για αλλη μια φορα το εβγαλαν τριτες χωρες οπως π χ Ισραηλ και Ρωσια!)

Τι θα γινει οταν η Ασκηση με αυτες τις χωρες τελειώσουν?! Και αποχωρήσουν απο την Περιοχη! 

Αυτο περιμενουν στην Τουρκια! Οπως εχω επισημάνει στο Αρθρο μου με τιτλο-( Οι Ηνωμένες Πολιτείες στέλνουν Εκτάκτως Υποβρύχιο στη Σούδα

Ενισχύονται οι φόβοι πως η Τουρκία ετοιμάζει θερμό Επεισόδιο!) Οι Τουρκοι ενδιαφερονταν να εντοπίσουν το ηχητικο στιγμα του νεου Ελληνικου Υποβρυχιου «Πιπίνος»που καθελκύστηκε προσφατα απο τα ναυπηγεια Σκαραμαγκα!

Φαίνεται ότι η ενίσχυση του ελληνικού υποβρίχιου στόλου έχει δημιουργήσει μεγάλη ανησυχία στο τουρκικό Ναυτικό. και τοποθετουν σε Αιγαιο και Κυπρο ανθυποβρυχιακών αισθητήρων προκειμένου να δημιουργήσει ένα «τείχος» έγκαιρης προειδοποίησης και εντοπισμου τον Ελληνικον Υποβρυχιον.( Και όπως επεσήμανα,ακομα δεν εχουμε δει τιποτα! 

Δεν θα φυγουν οι Ρωσοι και Ισραηλινοι! Τοτε θα δουμε τον λύκο να βγαινει απο την φωλια του! 

Το θεμα ειναι οτι το Υπουργειο Αμυνας θελει να αντιμετωπίσει και να ορθωσει το ανάστημα του απεναντι στην Τουρκια! 

Αλλα για το υπουργείο Εξωτερικών πρωτευει η Τροικα το ΔΝΤ και η αποπληρωμη ενος χρεους που δεν ειναι βιώσιμο!)


Αρθρο-Σπυρος Πριφτης


Πηγή


View the Original article

ΑΟΖ Κύπρου: Ίωση καταγγελιών και στη Κύπρο. Ξηρό εκεί δεν έχουν;


Η ανακήρυξη της ΑΟΖ για Ελλαδα και Κύπρο συνολικά με οριοθέτηση στον ΟΗΕ είναι μονόδρομος. Μετά υπάρχει το δικαστήριο της Χάγης για όποιον γείτονα διαφωνεί να παρουσιάσει τις αντιρρήσεις του.   

Του Καθηγητή Γ. Ζουγανέλη

Δεν φτάνει η ίωση καταγγελιών στην Ελληνική Βουλή για ότι κινείται και ότι δεν παράγει, η ίωση φαίνεται ότι μεταδόθηκε και στη Κύπρο. 

Εχουν τρελλάνει τον ΟΗΕ και την ΕΕ στις καταγγελίες (βλέπετέ τα εδώ). 

Ξέρετε, όπως ο θίασος της Ελλάδας, με τους οποίους γελούν όλοι διεθνώς.

Αυτό που πρέπει να γίνει άμεσα είναι μια συνολική οριοθέτηση των ΑΟΖ και των υφαλοκρηπίδων Ελλάδας και Κύπρου και να αποσταλούν οι συνταγμένες στον ΟΗΕ. 

Η CIA δεν παραδέχεται ότι
Ελλάδα και Κύπρος έχουν ΑΟΖ. Μη το μπερδεύετε με αυτό που λένε όλοι, ότι σέβονται τα δικαιώματα της Κύπρου στην ΑΟΖ της. Έχει άλλο νόημα απο αυτό που η προπαγάνδα προσπαθεί να περάσει.

Υφαλοκρηπίδα απο μόνη της σε μια χώρα δεν υπάρχει, απο τη στιγμή που αυτή έχει υπογράψει το Νόμο της Θάλασσας.  Έτσι, αυτό για τα 200 μέτρα βάθος και πρίν απο τις ακτές ότι είναι υφαλοκρηπίδα δεν παίζει πια.  

Μόνο οριοθέτηση υπάρχει στο Νόμο της Θάλασσας για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα και τίποτα άλλο. 


Η Ελλάδα ήδη έχει βέβαια παραχωρήσει και κάποια δικαιώματα της διαχείρισης των θεμάτων της ΑΟΖ και της υφαλοτρηπίδας της στην ΕΕ, για τα οποία αυτή πρέπει να αποφασίσει.  Ξαναδιαβάστε το.

H Ελλάδα δεν μπορεί να ανακηρύξει ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα απο μόνη της, γιατί και σε αυτό έχει παραχωρήσει Εθνικά δικαιώματα στην ΕΕ. Τόσοι “ειδικοί” που κυκλοφορούν στα ΜΜΕ επι χρόνια, γιατί δεν σας το έχουν πεί; Δεν διερωτάσθε;

Την ώρα που όπως βλέπετε στη φωτογραφία, το Barbaros είναι 25 μίλια απο τη Λεμεσσό στη περιοχή του οικοπέδου 1 της υποτιθέμενης Κυπριακής ΑΟΖ και ένα μήνα μετά τις αποκαλύψεις μου για τα σοβαρά θέματα  της εξωτερικής και ενεργειακής πολιτικής του ΥΠΕΚΑ (διεθνή ύδατα, συμβόλαια ΥΠΕΚΑ, ανύπαρκτες ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδες Ελλάδας και Κύπρου) ακόμη και με video, ξαφνικά όλοι διεπίστωσαν απο “μόνοι” τους ένα σημαντικό μέρος απο όσα σας έλεγα. 

Μέχρι ένα μήνα πρίν πού ήταν; Εσείς αυτά που πρώτος έφερα στη δημοσιότητα, γιατί δεν τα είχατε ακούσει ποτέ από άλλον;

Θα θυμάστε, πως επι μήνες η πάλαι ποτέ “φίλα” προσκείμενη μου neakriti.gr δεν είχε αναφέρει τίποτα στο ραδιόφωνο για το θέματα αυτά, πλήν των δικών μου σχετικών άρθρων στην ιστοσελίδα της. 

Κάποιος λόγος θα υπήρχε, όπως και ότι κανείς δεν με ρώτησε απο κανένα MME για τα θέματα αυτά.
Στο τέλος, η παρέα απο τις ΗΠΑ έβγαλε το “δικό” της άνθρωπο σε ΜΜΕ για να φανεί ότι αυτός ήξερε ή ότι είχε πεί πρίν χρόνια μερικά από όσα είχα πεί ένα μήνα πρίν. Εσείς τότε γιατί δεν τα ξέρατε και τα μάθατε με τον “άσχημο” τρόπο απο εμένα;

O λόγος που σας τα λέω έτσι “άγρια” είναι για να σας δώσω να καταλάβετε, ότι κάποιοι θέλουν στην Ελλάδα πάντα οι “δικοί” τους άνθρωποι να έχουν το πάνω χέρι σε σοβαρά εθνικά θέματα είτε αυτά είναι η ΑΟΖ είτε αυτά είναι οι υδρογονάθρακες. Για όσους δεν είναι “δικοί” τους άνθρωποι, στήνουν μέχρι και παιγνίδια για να τους συκοφαντούν. Φυσικά υπάρχει και ο εργολάβος της υπόθεσης, ο χειριστής της μπάλας… Ψάξετε στα ΜΜΕ.

Αν ο λαός θυμόταν ποιοί του φουσκώναν φούσκες και ποιούς φίλους έχουν τώρα, τότε τα πράγματα θα ήταν αλλοιώς στη χώρα. Ψάχτε το λίγο.

Tα κουδούνια μου…

Απο ανατολικά της Καρπασίας στη Κύπρο με τα περίφημα “ιδιοφυή” γαϊδούρια της μέχρι νότια της Λεμεσσού κάνει βόλτες για έρευνες το Barbaros. Στην Ελλάδα τί κάνουν; Καταγγελίες πάλι;

Mίλησαν μέχρι και για “μυστικές” Ελληνικές στρατιωτικές ασκήσεις στο Καστελόριζο. Μόνο που χωρίς NAVTEΧ αυτές δεν γίνονται.  

Σε ποιούς τα λένε αυτά; Σε εσάς… Τότε εντάξει.

Στα διεθνή ύδατα της Κύπρου κάνει τις έρευνες του το Barbaroς αφού ΑΟΖ δεν υπήρξε ουδέποτε στη Κύπρο και για αυτό μιλούν για “συνεκμετάλλευση” στα σύνορα των ΑΟΖ της Αιγύπτου, του Ισραήλ και της Κύπρου. Eκεί, ποιός να τους “πιάσει”; 

Γιατί όμως η χώρα μας να κινείται σαν κοινό λαμόγιο; Γιατί δεν κάνει το αυτονόητο, να κηρύξει ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα με γεωγραφικές συντεταγμένες στον ΟΗΕ; 

Έχουν υπογράψει κάποιο κρυφό μνημόνιο με τη Τουρκία σαν το περίφημο μνημόνιο Παπούλια-Γιλμάζ;

Αύριο το Barbaros μπορεί να έλθει νόμιμα όπως αποκάλυψα σε παλαιότερο άρθρο μου νότια της Κρήτης ή στα ανατολικά της Πελοποννήσου ή στη Χίο που υπάρχουν τεράστια κοιτάσματα ή στα βορειοανατολικά της Κρήτης ή στα νότια της Θεσσλονίκης και όχι στα 12 νμ  όπως στη Κύπρο αλλά στα 6 νμ. Mετά τα 6 νμ υπάρχουν μόνο διεθνή ύδατα. Αγοράστε σημαιούλες. 

Τίγκα στο φυσικό αέριο είναι το Αιγαίο. Δεν σας το λένε; Δέστε εδώ

Επι δεκαετίες έψαχναν για υδρογονάθρακες στο Αιγαίο πολυεθνικές εταιρείες. Έχω αναφερθεί σε αυτές σε παλαιότερα άρθρα μου. Το ξέχασαν και αυτό. Γιατί να ξεχάσουμε ως ασήμαντα τα κοιτάσματα που υπάρχουν στη Λέσβο και στη Σαμοθράκη; Είναι πολλά τα λεφτά…
Τίγκα στο φυσικό αέριο είναι το Αιγαίο.
Η ανακήρυξη της ΑΟΖ για Ελλαδα και Κύπρο συνολικά με οριοθέτηση στον ΟΗΕ είναι μονόδρομος. Μετά υπάρχει το δικαστήριο της Χάγης για όποιον γείτονα διαφωνεί να παρουσιάσει τις αντιρρήσεις του.  

Η Ελλάδα βέβαια όπως προανέφερα δεν μπορεί να το κάνει. Δεν μπορεί να κάνει ανακήρυξη… Η αλήθεια είναι πικρή. H Ελλάδα χρειάζεται ηγέτη που να βλέπει πιο μπροστά απο τους άλλους και να βρίσκει λύσεις εκεί που δεν υπάρχουν. 

Επειδά τα πράγματα έχουν σφίξει για τη κυβέρνηση, πιστεύω ότι σύντομα θα αναστηθεί το φάντασμα του Ξηρού να κάνει σούζες έξω απο καμμία Πρεσβεία. Το καθεστώς το χρειάζεται. Η γιορτή του Πολυτεχνείου είναι ακόμη μακρυά.


Πηγή


View the Original article